میانجیگری بین دو قوم در دولتیارغور، باعث امنیت شاهراه کابل- غور گردیده است

Create: 08/11/2015 - 13:21

فيروزکوه (پژواک، ٢٠ اسد ٩٤): حل منازعه بین دو قوم در ولسوالی دولتیار ولايت غور، سبب امنیت شاهراه غور- کابل در این ولسوالی شده است.
شهروندان غور می گویند طرحى که درآن، حکومت از آوردن صلح دربین طرفین درگیر که سالها نظربه اختلافات ذات البينى و قومی  با یکدیگر سرگرم جنگ بوده اند، یکی از بهترین طرح هايی بوده که برای کاهش منازعات و درگیری ها موثر واقع شده است.
درچند روز گذشته شماری از متنفذین قومی درولسوالی دولتیار، به همکاری اداره محلی غور دست به هم داده وبراختلافات شدیدی  که از دوسال به این سو بین دو قوم جریان داشت و تلفات و جراحاتی نیز به جانبین واردنموده، دست برداشتند .
کناره گیری مردم ازجنگ وخشونت وبلند رفتن سطح آگاهی وسهیم شدن آنها در حل منازعات، از جمله عوامل اصلی اند که مسوولان دولتی و نهادهای جامعه مدنی در کاهش خشونت  از آن یادآوری می کنند.
‎مسولان محلی می گویند که از دو سال بدینسو، شوراهای مردمی در ولسوالی های مختلف ومخصوصا دولتیار فعال شده و به حل منازعاتى  که دلیل بیشترآنها موارد قتل بوده، نقطه پایان گذاشته و این کار بزرگان در تأمین امنیت دولتيار که درمسیرشاهراه کابل- غورقرار دارد، در تامین امنیت شاهراه کمک نموده است.
یکی از منازعات را، کشيدگى بین دو قوم که اساس آنرا باجگیری وفرار دادن یک خانم از منزل توسط یک قوم تشکیل می داد، در منطقه شینیه این ولسوالی تشکيل ميدهد، که بیش ازدو سال ادامه یافت تا اینکه در نتیجه میانجیگری افراد خیرخواه و متنفذین منطقه، حل وفصل گردیده ودامن این اختلافات برچیده شده است.
آغاز واقعه:
آصف یکی از باشندگان قریه شینیه ولسوالی دولتیار گفت: "ما درولسوالی دولتیار اقوام مختلفی داریم؛ اما این جنجال بین قوم "زی حسین" وقوم "خوشک" قسمی صورت گرفت که دو سال پیش، یک دختر شوهردارازقوم "زی حسین" توسط یک بچه از قوم تایمنی فرار داده شد."
این دو قوم باهم مخالف شدند؛ قوم "زی حسین" درمقابل قوم تایمنی یک جبهه نظامی تشکیل داد؛ قوم تایمنی از اقوام خود واز اقوام خوشک که درکنار این قوم درمسیرشاهراه  کابل -غور سکونت دارند، خواستند تا به این جبهه پول، مواد وافراد کمک نمایند و قوم خوشک نیز پذیرفتند.
آصف  افزود: "دراثرهمین جنجال ها وضعیت امنیتی درمنطقه ما وهمچنان مناطق همجوار ما خراب شد، که حتی برامنیت شاهراه  تاثیرات بسیار بدی بر جا گذاشت."
به گفته وی، همین موضوع  سبب شد تا حدود صدتن از قوم "زی حسین" مسلح شوند که با لاخره سبب کشته شدن یک جوان معتبر به نام شهریار شد  .
این باشنده قریه شینیه همچنان گفت که دربهار همین سال، ملاجمعه خان کلان قوم خوشک دربازار قریه شینیه درمسیر شاهراه عمومی مورد حمله قرارگرفت و زخمی شد و برعلاوه، افراد مسلح مربوط  هردو  قوم چندین بار با هم درگیر شدند.
وی ادامه داد که  حتی 40 روزپیش افراد مربوط به قوم "زی حسین" ، بالای قریه قوم خوشک از طرف شب حمله نمودند که سه تن از قوم خوشک به شمول یک طفل ویک زن زخمی شدند، چندین خرمن  گندم آتش گرفت.
وی افزود که  بعد ازاین درگیری، به تلاش بزرگان علما ومردم منطقه هردو قوم  باهم صلح نمودند که حالا وضعیت آرام است.
مداخله شوراهای مردمی:               
  مولوی ولی یک باشنده دیگر ولسوالی دولتیار و مدیر اجرائیه این ولسوالی که از تاثير و نفوذ قومی نیز برخوردار است،  درمورد گفت که دشمنی بین مردم قریه شینیه، دو سال  قبل  آغاز شده  بود و تاحال ادامه داشت.

این عالم دینى افزود: "هردوطرف گروه های مسلح وجوانان  احساساتی داشتند ، من فکر کردم که اگردخالت نکنم تا چند وقت دیگر، شاید بسیاری از جوانان این دیار ویا هم مسافرانی که از شاهراه رفت وآمد میکنند کشته شوند ."
این متنفذ قومی که به قول خودش تجربه کافی در رابطه با حل و فصل این گونه قضایا دارد،  گفت که  ابتدا با مردم وموسفیدان محل نشست هايی برگزار کرد که بعد از گفتگو وتلاش زیاد، این دوقوم باهم صلح کرده وبه تمام مشکلات نقطه پایان گذاشتند.
مولوی ولی افزود که امروز هم این دوقوم و هم مردمى که ازاین شاهراه عبور می نمایند، آرام هستند؛ چون قبل ازاین چندین باربه اثر درگیری واختلافات آنها مسیر سرک بسته شد ومسافرین با مشکل روبروشدند.
موصوف گفت: "این دوم قوم درکنار همدیگر زندگی می نمایند. هردو قوم مسلح استند و درداخل یک بازار به کار بار می پردازند؛ اگر بین شان صلح نمیشد مشکلات خیلی زیاد می شد."
همچنان محمد نبی یکتن دیگر از باشندگان ولسوالی دولتیارگفت که یکی از مشکلات بسیار عمده درغور اختلافات قومی میباشد، که مردم را بسیاربه مشکل روبروکرده وسبب نا امنی  وافزایش افراد مسلح شده است.
وی افزود: "این دو قوم که هردوی شان مسلح بودند، هر روز باهم درگیر بوده  ومشکل ایجاد می نمودند."
محمد نبی از سایر مشکلات این منازعه  بین دو قوم چنین یاد آور شد: "وابستگان هردوقوم درکارو بار شان باید سلاح می داشتند، ازطرف شب گزمه داشتند، برای مردمی  که از این  مسیر  رفت و آمد داشتند،  یک مشکل بود."
موصوف افزود که سه بار بین این دو قوم درگیری بزرگ صورت گرفت  که چندین تن در آن زخمی شدند، خانه یکدیگر را باراکت هدف قرار دادند وخرمن های یک دیگر را   آتش زدند
این باشنده ولسوالی دولتیار گفت پس از آن که مردم چهاراطرا ف آنها، به مشکل مواجه شدند، مردم منطقه به تنگ آمدند، موسفیدان وبزرگان محل ومسوولین ولسوالی تلاش نمودند و از هردو طرف اختیار گرفتند و بین  آنها صلح نمودند.
به گفته محمد نبی آنها به ولسوالی وبزرگان تعهد دادند  که دیگر باهم درگیر نشوند، آنها یکدیگر خود را  مهمان نمودند، که حالا منطقه آرام است  و هرکس کار خودرا  انجام می دهد .
همچنان در گزارش آژانس خبرى پژواک که در١١ سرطان سال جاری در رابطه با درگیری بین دو قوم مذکور در قریه شينيه ولسوالی دولتیار به نشر رسیده، گفته شده است که  پنج تن در آن زخم برداشته وشش ذخيرۀ مواد سوخت وخوراکه آتش زده شده است.
به اساس گزارش مذکور، این درگیری درجریان شب بعداز آن رُخ داد که افراد رييس گل احمد يکى از قوماندانان مسلح غيرقانونى، برقريه شينيه حمله کردند وبه گفته مردم محل، دراين رويداد يک طفل، يک مرد و يک زن از باشندگان محل و دوتن از مهاجمين جراحت برداشتند.
سمونيارضياءالدين حسينى قوماندان امنيۀ ولسوالی دولتیار، در آن زمان به پژواک گفته بود که هردوطرف، سلاح غير قانونى دارند؛ اما یک جانب قضیه، رييس گل احمد، قدرت بيشتر دارد و افراد وى ماه گذشته رييس قوم خوشک را در قريۀ شينيه مجروح نمودند.
محمد وزیر نورانی فعال مدنی ولایت غور گفت: "حل اختلافات بین این دوقوم درتامین امنیت ولسوالی دولتيار خصوصاً امنیت شاهراه غور- کابل بسيار موثر است."
وى گفت که یکی از مشکلات بسیارعمده درغور، موجودیت ده هزار فرد مسلح غیر قانونى درترکیب ١٣٢ گروپى است که هرکدام شان بخاطر منافع خود مردم را به گروه ها واقوام مختلف تقسیم  وبا هم درگیر نموده اند.
نورانى علاوه کرد که هرکدام شان حکومت موازی درمقابل اداره محلی ایجاد کرده اند که هرروز به دلیل همین اختلافات، مردم قربانی و یا از منازل شان بیجا میشوند.
اين فعال مدنى گفت که به دلیل همین اختلافات و درگيرى هاى ذات البينى، سال گذشته ٢٧٠  نفر ملکى در سطح غور کشته و زخمی شده، صدها خانواده مجبور به ترک خانه های شان گردیده و به هرات ومرکز غور پناه برده اند.
وى افزود: "تازمانیکه این اختلافات حل نشود واین افراد خلع سلاح نشوند، تامین امنیت مشکل است."
از جانب دیگر، مسوولان محلى در ولایت غور مى گويند که تا دو سال قبل، شمار افراد مسلح غيرقانونى دراين ولايت بيش از شش هزار تن در قالب بيش از ١٣٠ گروپ بود؛ اما حالا به ٤٥٠٠ تن در قالب ١٠٣ گروپ تقليل يافته است.
به گفتۀ آنان با فشارهايى که به کمک مردم، بالای آنها وارد شده و در مجموع به سکتور امنيتى دولتى توجه صورت گرفته، اقتدار حکومت بيشتر شده و تعداد افراد مسلح کم شده است.
سيد انور رحمتى والى سابق غور، سال گذشته در مورد اينکه چرا افراد مسلح خلع سلاح نمى شوند؟ گفته بود: "افراد مسلح، دسته جات نيرومند اند و خلع سلاح آنها يک موضوع کلان و کاملاً جدا است و نياز به تصميم رييس جمهور و برنامۀ جديد دارد."