گروه هاى مخالف مسلح دولت افغانستان کدام ها اند؟

Create: 11/04/2017 - 14:13

کابل (پژواک، ٢عقرب٩٦): امريکا از فعاليت٢١ گروه مسلح در امتداد خط ديورند و دو طرف آن سخن مى زند و حکومت افغانستان نيز از فعاليت بیش از ٢١ گروه مسلح در کشور نگران است؛ اما برخى ها تعداد همچو گروه ها را در افغانستان کمتر مى دانند.

دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل می گوید که در امتداد خط دیورند میان افغانستان و پاکستان و دو طرف این خط ، ٢١ «گروه تروریستی» فعالیت دارند. 

پراساس فهرستى که دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل به آژانس خبرى پژواک داده است؛ تحریک طالبان افغانستان و شبکه حقانی، جماعت الدعوه الی القرآن، داعش، القاعده، گروه القاعده در آسياى جنوبى، حزب المجاهدین، گروه طالبان به رهبری ملا نذیر، تحریک طالبان پاکستان، حرکت الجهاد اسلامی، حرکت الجهاد بنگلديش، لشکر جهنگوی، حرکت المجاهدین، جیش محمد، لشکر طیبه، گروه طارق گیدار، جماعت الاحرار، جندالله، تحریک اسلامی ازبکستان، جنبش اسلامی ترکمنستان، اتحاد جهاد اسلامی و نيروى قدس، شامل این ٢١ گروه می باشند.

منبع نوشته است که اين ٢١ گروه؛ شامل ٩٩ گروهى است که ایالات متحده امریکا در تمام جهان شامل «فهرست سیاه گروه هاى تروریستی» نموده است.

دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، وجود اين ٢١ گروه را نگران کننده و مشکل منطقوى خوانده، گفته است که باید کشورهای منطقه، با اين گروه ها منحیث گروه های «دهشت افگن» برخورد نمایند.

منبع، مشخص نکرده است که چه تعداد اين گروه ها در امتداد خط ديورند، چه تعداد در پاکستان و چه تعداد در افغانستان فعاليت دارند.

رياست عمومى امنيت ملى افغانستان گفته است که بر علاوۀ تحريک طالبان افغانستان و شبکه حقانى، ٢١ گروه خارجى که پانزدۀ آن پاکستانى است، در افغانستان فعاليت دارند؛ اما برخى منابع شوراى ملى و حامد کرزى رييس جمهور پيشين کشور گفته است که تعداد گروه هاى مخالف مسلح در افغانستان، به اين تعداد نمى رسد.

به اساس معلومات برخى منابع، از ميان ٢١ گروه شامل فهرست سياه امريکا، يازده گروه مربوط پاکستان و دو گروه مربوط ايران است، سه گروه ديگر (القاعده، القاعده در آسياى جنوبى و داعش) گروه هايى است که در کشورهاى مختلف فعاليت دارند، دو گروه ديگر (تحريک طالبان و جماعت الدعوه الی القرآن والسنه) مربوط افغانستان است و سه گروه ديگر مربوط ازبکستان، ترکستان شرقى و بنگلديش مى باشند.

از جمله گروه های یادشده، پنج گروه در سال ٢٠١٦، یک گروه در ٢٠١٧ و متباقی پانزده گروه از ١٩٩٧ تا ٢٠١٣ ميلادى از سوى ايالات متحدۀ امريکا شامل «فهرست سياه گروه هاى تروريستى» شده اند.

۱-  تحریک طالبان افغانستان

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه از سوى ایالات متحده امریکا در نُوزدهم سپتامبر سال ٢٠١٢ شامل فهرست سياه شده است.

به اساس گزارش ها؛ تحريک طالبان افغانستان در سال ۱۹۹٥ میلادی تاسيس شد و فعاليت خود را از ولايت کندهار در جنوب افغانستان آغاز کرد. سرانجام اين گروه در سال ١٩٩٦ کابل را تصرف کرد و نام حکومت خود را امارت اسلامی افغانستان گذاشت. به اساس گزارش ها؛ طالبان تا سال ٢٠٠١ ميلادى حدود ٩٠ درصد خاک افغانستان را تحت کنترول خود درآوردند.

پاکستان، امارات متحده عربى و عربستان سعودى، تنها سه کشوری بودند که حکومت طالبان را به رسمیت شناختند.

سرانجام رويداد يازدهم سپتمبر سال ٢٠٠١ در ايالات متحده امريکا رخ داد. امريکا اتهام اين حمله را بر اسامه بن لادن رهبر آن وقت سازمان القاعده بست و از طالبان خواست که اسامه را تسليم امريکا کنند؛ اما طالبان ممانعت کردند و سرانجام در هفتم اکتوبر ٢٠٠١ میلادی، نیروهای ائتلاف به رهبری امریکا به هدف دستگیری اسامه بن لادن و اعضای رهبری طالبان به افغانستان حمله کردند.

نيروهاى ايتلاف يادشده، به همکاری اعضای جبهه مخالف طالبان (موسوم به جبهه مقاومت متشکل از برخى گروهاى مجاهدين)، نظام طالبان «امارت اسلامى» را از بين برد و حامد کرزى رييس جمهور دولت موقت افغانستان شد. 

 

طالبان بعد از سقوط «امارت اسلامى» ، جنگ را با حکومت کرزى و نيروهاى خارجى مستقر ادامه دادند که هنوزهم جريان دارد.

به اساس گزارش ها، نخستين رهبر گروه طالبان (ملا محمد عمر مجاهد) از اثر مريضى در سال ٢٠١٣ ميلادى در پاکستان در گذشت و جانشين او ملا اخترمحمد منصور در سال ٢٠١٦ ميلادى در حمله طيارۀ بى سرنشين در پاکستان کشته شد. اکنون ملا هبة الله رهبرى اين گروه را بر عهده دارد.

وحيد مژده کارشناس امور سياسى، گفت که گروه طالبان بنا بر مشکلات داخلی به سه گروه (تحريک طالبان به رهبرى ملا هبةالله، گروه ملا محمد رسول که فعلا از سوى ملا عبدالمنان نيازى رهبرى مى شود، و محاذ فدايى به رهبرى ملا نجيب الله وردک) تقسيم شده اند.

او مدعى شد که ملا عبدالمنان نیازی در کابل به سر می برد و با دولت افغانستان رابطه دارد.

به اساس گزارش ها، محاذ فدايى؛ در اصل از سوى طرفداران ملا دادالله منصور ايجاد شده و اکنون، رهبرى آن به دوش نجيب الله وردک مى باشد.

به گفته مژده، ملا نجيب الله وردک که گروه او بیشتر در ولایات شمالی افغانستان فعالیت مى کند، در پاکستان مى باشد و با ریاست امنیت ملی افغانستان نیز رابطه دارد.

مژده افزود که گروه هاى محاذ فدایی و داعش، برنامه های خارج از مرزهای افغانستان را دارند.

اما او در مورد شبکۀ حقانی گفت: «اصلا به نام شبکۀ حقانی چیزی وجود ندارد، در تحریک طالبان افغانستان رهبر و امیر نقش سمبولیک دارد، بیشترین قدرت اجرایی به دست معاونینش می باشد؛ همین حالا نفر دوم تحریک طالبان سراج الدین حقانی است، معاون ملا هیبت الله است، تبلغیات است؛ به خاطر اینکه بگویند طالبان چندین گروه است این کار را می کنند.»

موصوف گفت که حزب اسلامى به رهبرى مولوى محمد يونس خالص، با طالبان رابطه دارد و یک تعداد اعضای فعلی گروه طالبان به شمول ملا هیبت الله و جلال الدین حقانی اعضای این حزب بودند.

مژده گفت که در فصل بهار، شمار افراد گروه طالبان به رهبرى ملا هبةالله به بیش از ۵۰ هزار تن می رسد؛ اما در زمستان به ۲۰ هزار تن کاهش مى يابد؛ زیرا شمارى از افراد این گروه به مدارس پاکستان مى روند.

او در مورد تعداد افراد گروه هاى ملامحمد رسول و ملا نجيب الله وردک معلومات نداد؛ اما کريم پوپل يک تحليلگر امور سياسى به پژواک گفت که تعداد افراد گروه ملا هبة الله، به ٣٥ هزار؛ اما تعداد افراد ملا رسول به پانزده تا بيست هزار تن مى رسد.

برخى منابع مى گويند که گروه ملا رسول در سال ۱۳۹۴ در مخالفت با گروه طالبان که در آن زمان از سوى ملا منصور رهبرى می شد، اعلام موجودیت کرد و از طالبان به رهبرى ملا هبة الله خواسته اند که خود را از زیر بار سازمان استخبارات پاکستان بیرون نماید.

اين در حالى است که گروه طالبان مى گويد که تحت تاثير استخبارات پاکستان نيست و پاکستان که متهم به همکارى با گروه هاى مخالف مسلح دولت افغانستان است، نيز همچو اظهارات را رد مى کند.

۲- جماعت الدعوه الی القرآن والسنه

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه در ٢٥ مى سال ٢٠١٦ شامل فهرست سياه امريکا شده است.

بر بنياد گزارش، جماعت الدعوت الى القرآن والسنه در سال ۱۳۶۴ هجرى شمسى توسط مولوی جمیل الرحمان در ولایت کنر تاسیس شده است.

وحیده مژده گفت که این گروه بعد از درگذشت مولوى جميل الرحمن، به دو گروه تقسیم شده است.

به گفتۀ او، اکنون رهبری یک شاخه اين گروه را حاجی روح الله وکیل برادر زاده مولوی جمیل الرحمان رهبری می کند. او افزود که روح الله اکنون در کابل زندگى دارد و در اکثر کنفرانس هايى که به هدف تامين صلح برگزار مى شود شرکت مى کند.

به گفته وى، گروه روح الله کدام گروه تروريستى نيست.

او در مورد شاخۀ دومى جماعت الدعوت الى القرآن معلومات نداد؛ اما یک منبع دیگر که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، گفت که شاخه دوم اين گروه، از سوی حاجی حیات الله که فعلا در پشاور پاکستان زندگی می کند رهبری می شود.

۳- داعش

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل؛ اين گروه از سوى امریکا در ١٤ جنورى سال ٢٠١٦ شامل فهرست سياه شده است.

نام داعش؛ اولین بار در سال ٢٠١٣ ميلادى به رسانه‌ ها آمد، وقتی گروه موسوم به دولت اسلامی عراق، جای پایش را در خاک سوریه محکم کرد، نام خود را به دولت اسلامی عراق و شام تغییر داد. داعش مخفف این عنوان است.

گروه داعش در «ولایت خراسان» که از دید این گروه به حوزه پاکستان، افغانستان و سرزمین های اطراف این دو کشور اطلاق می شود، در ۲۰ جدی ۱۳۹۳ هجرى شمسى اعلام موجودیت کرد.

به اساس گزارش ها، سه تن از رهبران گروه داعش در خراسان (ملاعبدالرووف خادم، حافظ سعيد اورکزى و عبدالحسيب لوگرى)  کشته شده است. يک منبع که نخواست نامش در گزارش ذکر شود گفت که گزارش هايى از کشته شدن رهبر ديگر اين گروه در افغانستان به نام ابوسعيد نيز منتشر شده؛ اما حقيقت ندارد و در حال حاضر ابوسعید رهبرى اين گروه را بر عهده دارد.

کریم پوپل گفت که داعش حدود ٣٤٠٠ تن افراد در افغانستان دارد. او افزود: «گروه هاى سابق سرحدى پاکستان به نام لشکر اسلامى، جماعت الاحرار، کرم ايجنسى، خيبر ايجنسى، اروکزى ايجنسى، هنگو و پشاور، همه با داعش پيوسته اند.»

اما مژده در اين مورد گفت: «در مورد این گروه (داعش در افغانستان) همیشه تبلیغ شده و تعداد آنها زیاد اعلام شده، در مجموع تعداد پاکستانی ها و افغان هایی که با داعش پیوسته اند، به بیش از یک هزار تن نمی رسد.»

به گفته موصوف، اکثریت اعضای گروه القاعده، تحریک اسلامی ازبکستان و شماری از طالبان با داعش پیوسته و فعلاً برعلاوۀ ولایات شرقی افغانستان، در برخی ولایات شمالی این کشور نیز فعالیت دارند.

۴- القاعده

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه در دهم اگست سال ١٩٩٩ شامل فهرست سياه امريکا شده است.

به اساس گزارش ها، سازمان القاعده در سال ۱۹۸۸ ميلادى در پيشاور پاکستان در دوران جنگ شوروی در افغانستان، توسط اسامه بن لادن تأسیس شده است.

در پی حمله نيروهاى ائتلاف به رهبرى امريکا بر افغانستان در سال ۲۰۰۱، اسامه بن لادن ناچار شد افغانستان را ترک کند. نیروهای امریکایی، نهایتاً در سال ۲۰۱۱ به مخفیگاه او در پاکستان رخنه کردند و او را کشتند.

پس از آن ایمن الظواهری، به عنوان سرکردهٔ جدید القاعده معرفی شده است.

وحید مژده گفت که بعد از سقوط حکومت طالبان، افراد انگشت شمار گروه القاعده در افغانستان فعاليت دارند. او گفت که بعد از به وجود آمدن داعش، شمار زیادى از اعضای القاعده با داعش و شماری هم با گروه طالبان پیوسته اند.

۵- گروه القاعده در آسیاى جنوبی

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه در ٣٠ جون سال ٢٠١٦ شامل فهرست سياه امريکا شده است.

بر اساس معلومات؛ این گروه در ٢٠١٤ ميلادى ایجاد شده، رهبری آنرا عاصم عمر بر عهده دارد و کشورهای آسیای جنوبی، ساحه فعالیت این گروه می باشد.

به اساس برخى گزارش ها تحریک طالبان پاکستان و تحريک طالبان افغانستان با این شاخۀ القاعده همکاری دارد.

از جمله ٢١ گروه يادشده، ١١ گروه مربوط به پاکستان است.

به اساس معلومات برخی منابع؛ حزب المجاهدین، گروه طالبان به رهبری ملا نذیر، حرکت الجهاد الاسلامی، لشکر جهنگوی، حرکت المجاهدین، جیش محمد، لشکر طیبه، تحریک طالبان پاکستان، گروه طارق گیدار، جماعت الاحرار و اتحاد جهاد اسلامى گروه هاى پاکستانى، شامل فهرست سیاه امریکا است.

اما رياست امنيت ملى افغانستان مى گويد که در کنار طالبان و شبکۀ حقانى، پانزده گروه پاکستانى، دو گروه بين المللى و چهار سازمان «تروريستى» آسياى ميانه، در افغانستان فعاليت دارند.

۶- حزب المجاهدين

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه از سوى امریکا در ١٧ آگست سال ٢٠١٧ شامل فهرست سیاه شده است.

حزب المجاهدین یک گروه جدایی‌طلب کشمیری است که در سپتمبر ۱۹۸۹ توسط محمد احسن دار پایه‌گذاری گردید. این گروه که از سال ۱۹۸۹ در مناقشه جامو و کشمیر فعال است، از سوى هند و اتحاديه اروپا نيز به عنوان «سازمان دهشت افگن» شناخته شده است.

وحيد مژده گفت که اين گروه، باه حمايت استخبارات پاکستان ايجاد شده، در افغانستان فعاليت ندارد و تمرکز فعاليت اين گروه در مناطق مرزى پاکستان و هند مى باشد.

گزارش ها مى رساند که سید صلاح الدین یوسف شاه رهبر حزب المجاهدین پاکستان است که فعالیت خود را از داخل قلمرو پاکستان سازماندهی می کند. صلاح الدین ۷۱ ساله که در کشمیر تحت کنترول هند زاده شده، پس از شکست در انتخابات پارلمانی در سال ۱۹۸۷، وارد کشمیر تحت کنترول پاکستان شد و از چندین دهه به این سو در کشمير تحت کنترول هند، فعاليت دارد.

او در سال ۱۹۸۹ به ساحۀ کشمیر تحت سلطۀ پاکستان رفت و به حزب المجاهدین پیوست و به زودی رهبری آن گروه را به دوش گرفت.

۷- تحریک طالبان پاکستان

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه از سوى ایالات متحده در اول سپتامبر ٢٠١٠ شامل فهرست سیاه شده است.

تحریک طالبان پاکستان؛ یک سازمان فراگیر از گروه ‌های شبه‌ نظامی اسلامگرا است، که در مناطق قبايلى در امتداد خط فرضى ديورند فعاليت دارد.

کريم پوپل گفت این گروه که بيت الله مسعود موسس آن مى باشد، عليه دولت پاکستان و امريکا مى جنگد و همکار گروه القاعده، تحريک اسلامى ازبکستان، تحريک طالبان، سپاه صحابه، لشکر جهنگوى و حرکت الجهاد الاسلامى مى باشد.

وحید مژده گفت که بعد از کشته شدن بيت الله مسعود، رهبرى اين گروه به ملا فضل الله واگذار شده و اين گروه بیشتر در پاکستان فعاليت دارد. اين در حالى است که چندين بار گزارش هاى کشته شدن ملا فضل الله نيز منتشر شده است.

تحریک طالبان پاکستان در سال ١٣٩٤ اعلام کرده بود که با طالبان افغان یکجا شده و این دو گروه، هماهنگ عمل خواهند کرد.  همچنان گزارش هايى وجود دارد که اعضاى اين گروه در افغانستان نيز کشته شده اند.

۸- جماعت الاحرار

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل؛ اين گروه از سوى امریکا در سوم آگست سال ٢٠١٦ شامل فهرست سياه شده است.

به اساس گزارش ها، جماعت الاحرار  در سال ٢٠١٤ از تحريک طالبان پاکستان جدا شد؛ اما در سال ٢٠١٥ اعلام کرد که دوباره به تحريک طالبان پاکستان پيوسته است.

برخى ها مى گويند که جماعت الاحرار با داعش يک جا شده؛ اما به گفته بعضى ها اين گروه تنها گفته است که با داعش يک جا شده؛ اما در عمل چنين نبوده است.

به گفتۀ مژده؛ جماعت الاحرار یک گروه پاکستانی است که از سوی عبدالولی مشهور به عمر خالد خراسانى رهبری می شود و بیشتر در پاکستان و مناطق قبایلی مصروف فعالیت می باشد.

اما يک منبع امنيتى در ننگرهار که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، گفت که  جماعت الاحرار در ولسوالی های اچین، لعلپوره، مومندره و غنی خيل اين ولايت فعالیت دارد و تعداد افراد اين گروه در اين ولايت، به حدود ٦٠٠ تن مى رسد.

۹- گروه طالبان به رهبری ملا نذیر

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، امریکا این گروه را در فبرورى سال ٢٠١٣ ميلادى، شامل فهرست سیاه کرده است.

وحید مژده گفت که این گروه، قبلا از سوی ملا نذیر رهبری می شد و از سوی استخبارات پاکستان ایجاده شده بود؛ اما اکنون فعالیت ندارد؛ زیرا بعد از کشته شدن ملا نذير، اعضای این گروه متفرق شده و به گروه های دیگر پیوسته اند.

ملانذير در جنورى سال  ٢٠١٣ در حملۀ یک هواپیمای بی‌سرنشین امریکا در وزیرستان جنوبی کشته شد. 

به اساس گزارش؛ ملا نذیر حمله به نیروهای ناتو را مهمتر از حمله به نیروهای نظامی پاکستان ارزیابی می‌کرد و تمرکز عملیاتی خود را متوجه نیروهای بین‌المللی کرده بود.

۱۰- حرکت الجهاد الاسلامی

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه در ششم آگست سال ٢٠١٠، شامل فهرست سياه امريکا شده است.

فعالیت حرکت الجهاد الاسلامی زمانی آغاز شد که رهبر آن مولانا ارشاد احمد به همراه قاری سیف الله و مولانا عبدالصمد سیال در سال ١٩٨٠ برای جنگ با شوری به افغانستان رفتند.

مژده گفت که حرکت الجهاد الاسلامى يک گروه پاکستانى است. او در اين مورد افزود: «بعضی این گروه ها، ضد شعیه هستند و اگر گاهی فعالیت هم کرده اند، با استفاده از افغان های همفکر، حملاتى را انجام داده که بعد از گرفتن مسووليت، تا کنون کسی نام آنها را نمی گیرد.»

او افزود: «بیشتر این گروه ها وابسته به سازمان های استخباراتی می باشند، به خاطر ردگم کردن، این کارها را می کنند.»

کریم پوپل گفت که حرکت الجهاد الاسلامى، در سال ١٩٨٤ ميلادى توسط فضل الرحمان خليل و قاری صفی الله اختر تاسیس شده است. او در مورد این گروه افزود: «خاص علیه امریکا، اسراییل، بنگدیش و زیلاند جدید می‌جنگد. در افغانستان یک گروه ۱۵ نفری آن علیه آمریکا می‌جنگد، مرکز اصلى آن در فلسطين است.»

۱۱- حرکت المجاهدین

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه از سوى ایالات متحده، در هشتم اکتوبر سال ١٩٩٧ شامل فهرست سياه شده است.

حرکت المجاهدين در سال ۱۹۸۵ به عنوان شاخه ای که از جریان حرکت الجهاد الاسلامی جدا شده است، اعلام موجودیت کرد.

در همین حال یک منبع که نخواست از او نام برده شود گفت که مراکز حرکت المجاهدین، تحریک المجاهدین و جیش محمد، در پاکستان است و تمرکز بيشتر فعاليت اين گروه ها در کشمیر می باشد.

کریم پوپل گفت: «حرکت المجاهدين، به اجازه نهادهاى پاکستانى به خصوص سازمان استخبارات پاکستان، به طور آزادنه در پاکستان فعاليت مى کند،  فضل الرحمان خلیل رهبر اين گروه نيز در اسلام آباد زندگى مى کند، براى الحاق کشمير به پاکستان تلاش مى کند و خطرى براى افغانستان و منافع امريکا محسوب مى شود.»

۱۲- جیش محمد

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه در ٢٦ دسمبر سال ٢٠٠١ ميلادى، شامل فهرست سياه امريکا شده است. 

به اساس گزارش ها، جیش محمد از جمله گروهای پاکستانى است که به هدف جدا کردن کشمیر از هند ایجاد شده است. این گروه از سوی مولانا مسعود ازهر، در کراچی در سال ٢٠٠١ تاسیس شده است.

به اساس گزارش؛ اعضای این گروه به منظور رهایی مولانا مسعود ازهر رهبر گروه جیش محمد که در هند زندانی بود، در ۱۹۹۹ یک هواپیمایی مسافربری هند را ربود و به ولایت کندهار انتقال داد.

در آن زمان که حکومت طالبان در افغانستان حاکم بود، دولت هند مولانا مسعود ازهر را با ۱۵۵ مسافر هندی معاوضه کرد.

۱۳- لشکر طیبه

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه از سوى امریکا در ٢٦ دسمبر سال ٢٠٠١ شامل فهرست سياه شده است.

قرار گزارش ها  لشکر طيبه، در جنوب آسیا و عمدتاً در پاکستان فعالیت می ‌کند.

بر اساس گزارش ها، این گروه در سال ۱۹۹۰ توسط حافظ محمد سعید، بنیان نهاده شد و ‌اکنون مقر آن، در لاهور پاکستان است و چندین کمپ تمرینی در کشمیر آزاد را مدیریت مى کند.

لشکر طیبه از طرف هندوستان متهم به انجام تعدادی حمله به شهروندان و نیروهای نظامی این کشور شده است که از جمله مشهورترین آنها می ‌توان به حمله بر پارلمان هند در سال ۲۰۰۱ و حملات نوامبر ۲۰۰۸ در بمبئی اشاره کرد.

وحید مژده گفت که لشکر طیبه، با همکاری استخبارات پاکستان ایجاد و از سوی این سازمان حمایت می شود.

بر بنياد گزارش ها اين گروه در افغانستان نيز فعاليت هاى نظامى بر ضد دولت افغانستان داشته است.

۱۴- گروه طارق گیدار

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه از سوى ایالات متحدۀ امریکا در ٢٥ مى سال ٢٠١٦ شامل فهرست سياه شده است.

به اساس گزارش، اين گروه مرتبط با طالبان پاکستان است.

برخى گزارش ها مى رساند که گروه طارق گیدار مسوول قتل ١٥٠ شاگرد و معلم يک مکتب پشاور پاکستان در سال ٢٠١٤ خوانده شده است. برخى منابع گفته اند که عمر ناراى طراح اين حمله، به دستور رییس جمهور محمد اشرف غنی، در ننگرهار افغانستان در سال ١٣٩٥ کشته شده است.

۱۵- لشکر جهنگوی

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه از سوى امریکا در ٢٠ مى سال ٢٠٠٣ شامل فهرست سياه شده است.

لشکر جهنگوى در ۱۹۹۶ ميلادى، در پی انشعاب از گروه سپاه صحابه ،توسط اسحاق مالک و چند تن دیگر بنیانگذاری شده و یک گروه تندرو اسلام گرا در پاکستان است.

به گفته وحيد مژده؛ این گروه در همکاری با برخى گروه های دیگر چون القاعده و طالبان، در پی اهداف شان می باشند.

کريم پوپل گفت مرکز اين گروه که قارى محمدياسين رهبرى آن را بر عهده دارد، در وزيرستان مى باشد. به گفتۀ او  حدود دو صد تن اين گروه، در افغانستان بر ضد اهل تشيع فعاليت دارند.

پوپل گفت که اين گروه، جزء سپاه صحابه پاکستان است.

همچنان گزارش ها در مورد دست داشتن لشکر جهنگوى در اختطاف سى تن از شاهراه کابل – کندهار در سال ١٣٩٣، فعاليت اين گروه در زابل و دست داشتن آن در حمله بر نمازگزاران و مراسم عاشورا در شهر کابل نيز وجود دارد.

۱۶- اتحاد جهاد اسلامى (Islamic Jihad Union)

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه در ١٢ جون سال ٢٠٠٥ شامل فهرست سياه امريکا شده است.

گزارش ها مى رساند که اين گروه در سال ٢٠٠٢ ميلادى، تحت تاثير جنبش اسلامى ازبکستان (IMU) ايجاد شده و در وزيرستان شمالى مستقر مى باشند.

همچنان برخى منابع گفته اند که این گروه، در سال هاى اخير بر مبارزه با نیروهای پاکستانی در مناطق قبايلى و نیروهای ناتو و افغان در افغانستان تمرکز داشته است.

اما به گفته وحيد مژده؛ این گروه کدام گروه مشهور نیست و اکنون فعالیت هم ندارد.

او افزود: «اگر همچو گروه های خرد و کوچک را منحیث گروه های تروریستی یاد کرد، در حال حاضر مانند این گروه صدها گروه وجود دارد.»

۱۷- جندالله

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه از سوى ایالات متحده در سوم نوامبر سال ٢٠١٠ شامل فهرست سياه شده است.

جندالله در سال ۱۳۸۲ بنیان‌گذاری شد، هدف خود را تلاش برای تأمین حقوق مذهبی و قومی به خصوص قوم بلوچ و اهل ‌سنت ایالت بلوچستان ایران اعلام کرده است.

به اساس گزارش ها قبلاً عبدالمالک ریگی رهبر این گروه را برعهده داشت؛ اما بعد از بازداشت او توسط حکومت ایران، محمد ظاهر بلوچ به حیث رهبر این گروه منسوب شده است .

وحید مژده گفت که جندالله، بیشتر برضد حکومت ایران و شيعه های افغانستان و پاکستان فعالیت می کند.

به اساس گزارش ها، اين گروه در افغانستان نيز فعاليت هاى ضد دولتى در تخار، فارياب و برخى ولايات ديگر کشور داشته است. قاری غلام حضرت مشهور به ابوحذیفه يک عضو ارشد جندالله نيز در سال ١٣٩٤ در ولايت کندز کشته شده است.

۱۸- نیروی قدس

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه از سوى امریکا در ٢٥ اکتوبر سال ٢٠٠٧ شامل فهرست سياه شده است.

به اساس معلومات؛ نیروهای قدس در جنگ ایران و عراق، به‌ عنوان نیروی مرزی سپاه پاسداران ايران تشکیل شد و فعاليتش را با حمایت از کردها برای مقابله با صدام حسین رييس جمهور آن وقت عراق، در زمان جنگ ادامه داد.

مژده افزود که نيروى قدس دو شاخه دارد؛ يکى آن به نام «فاطمیون» و دیگری به نام «زینبیون» فعالیت ميکند.

به گفته او زينبيون، از جمله گروه های شعیۀ پاکستان است که در افغانستان جنگ ندارد و در حال حاضر به حمایت از بشارالاسد رییس جمهور سوریه، در آن کشور می جنگد.

به اساس معلومات، لشکر فاطمیون یک نیروی نظامی وابسته به نيروى قدس متشکل از شيعيان افغانستان است که در سال ٢٠١١ اعلام موجودیت کرده و در حال حاضر، از سوى سيدمهدى رهبرى مى شود.

يک منبع مى نويسد آنچه که این روزها، سرخط رسانه های معتبر جهانی شده، حضور هزاران جنگجوی فاطميون در سوریه است، که بیشتر به نفع بشار اسد و با حمایت همه جانبۀ تهران، می جنگند.

دیده‌بان حقوق بشر در اول اکتوبر سال روان گفته است که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، کودکان افغان مهاجر در ایران را برای جنگ در سوریه به کار گرفته است. منبع مى افزايد که کودکان افغان، در سن چهارده سالگى در لشکر فاطمیون، گروه مسلح منحصراً افغان و تحت حمایت ایران که در نزاع در سوریه در کنار نیروهای دولتی به نبرد می‌پردازد، جنگیده‌اند. بر اساس حقوق بین‌الملل، به کارگیری کودکان زیر ۱۵ سال برای مشارکت فعالانه در نبرد یک جنایت جنگی است.

۱۹- جنبش اسلامی ازبکستان

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه از سوى ایالات متحده در ٢٥ سپتمبر سال ٢٠٠٠ شامل فهرست سياه شده است.

جنبش اسلامی ازبکستان در سال ۱۹۹۸ از سوى جمعه باى نمنگانی و طاهر یولداش، پس از پایان جنگ داخلی تاجیکستان بنیانگذاری شد و اکنون در اکثر کشورهای آسیای میانه فعالیت دارد.

همچنان گزارش ها مى رساند که پس ازسقوط حکومت طالبان در کابل و وارد شدن نیروهای امریکایی و آیساف به افغانستان، این سازمان نیز فعالیت های خود را به مناطق مرتفع و سرحدی افغانستان منتقل ساخت و در این اواخر، مرکزیت بیشتر فعالیت های این گروه در وزیرستان شمالی مى باشد.

وحیده مژده گفت که جنبش اسلامی ازبکستان، زیر چتر القاعده فعاليت داشت؛ اما اکنون شمار زياد افراد اين حرکت، به داعش و يک تعداد آنها به طالبان پيوسته اند.

عبدالستار درزابى نماينده مردم جوزجان در ولسى جرگه، در ماه حمل سال روان گفته بود که جنبش اسلامى ازبکستان، در شمال کشور سربازگيرى مى کند و هشتاد پايگاه آموزشى را در ولايت جوزجان ايجاد کرده است.

۲۰- جنبش اسلامى ترکستان شرقی

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل؛ اين گروه از سوى امریکا در سوم سپتمبر سال ٢٠٠٢ شامل فهرست سياه شده است.

جنبش اسلامی ترکستان شرقی، در ایالت «سین کیانگ» چین، جنبش جدایی طلب به شمار می رود.

به اساس گزارش، جدایی طالبان ایغور در مرز چین و پاکستان پناهگاه هایی برای خود ایجاد کرده اند و ارتش پاکستان در سال های گذشته با درخواست چین عملیات هایی برای نابودی اعضای این گروه جدایی طلب انجام داده است.

جنبش اسلامی ترکستان شرقی در سال ۱۹۹۳ بنیان گذاشته شد؛ این سازمان با توجه به فروپاشی شوروی توانست با احزاب و گروه‌های بنیادگرا در آسیای مرکزی ارتباط برقرار و سپس با حضور طالبان و القاعده در افغانستان همکاری‌هایی با آنها داشته باشد.

به اساس گزارش ها، هر چند جنبش اسلامی ترکستان شرقی با از بين رفتن حکومت طالبان همکاری‌های خود را به نواحی وزیرستان پاکستان کشاند؛ اما با توجه به همکاری ‌ها و هماهنگی ‌ها با سایر جنبش‌ های همگرا و بنیادگرا اقتدار خود را حفظ کرده است.

مژده در مورد اين جنبش گفت: «تعداد زیادى از اعضای این گروه به سوریه رفته و با داعش پیوسته اند، ابومحمد ترکستانی در زمان طالبان که رهبری این گروه را بر عهده داشت، در وزیرستان شمالی کشته شد و حالا تحت رهبری پسر طاهر یولداش و حرکت اسلامی ازبکستان فعالیت دارد.»

برخى منابع مى گويند، این تهدید وجود دارد که جنبش اسلامی ترکستان شرقی که پیش از این با حضور طالبان و القاعده در افغانستان همکاری‌هایی با آنها داشته است، اکنون با هماهنگی‌ها با داعش، اقتدار خود را گسترش دهد.

۲۱- حرکت الجهاد الاسلامی بنگلدیش

به اساس معلومات دفتر مطبوعاتی نیروهای خارجی مستقر در کابل، اين گروه از سوى ایالات متحدۀ امریکا در پنجم مارچ سال ٢٠٠٨ شامل فهرست سياه شده است.

حرکت الجهاد الاسلامی از سوى مولوى عبدالرحمان فاروقى همراه مجاهدين بنگلديشى در سال ١٩٨٩ تاسيس شده است.

به اساس گزارش ها، فاروقی در جهاد افغانستان عليه شوروى وقت، هنگام خنثی سازی یک ماين در ولايت خوست کشته شد.

برخی ها مى گويند کسانى که از جهاد افغانستان عليه شوروى وقت به بنگلديش بازگشت نموده بودند، در ايجاد حرکت الجهاد الاسلامی بنگلديش نقش داشتند.

تاييد و رد فعاليت ٢١ گروه در افغانستان

محمد اشرف غنى رييس جمهور افغانستان در ٢٨ سنبله سال روان؛ در ٧٢ مين نشست مجمع عمومى سازمان ملل متحده گفت: «بیش از بیست گروه تروریستی بین‎المللی که بر خاک افغانستان تحمیل شده‌اند، در کشور ما فعالیت دارند... ما شاید در خط مقدم نبرد باشیم؛ اما این تهدید هیچ سرحدی نمی‎شناسد. برای گروه‎های تروریستی که در منطقه پناه گرفته‌اند، حمله بر کابل و حمله به بروکسل، پاریس، بارسلونا، لندن و یا هر جای دیگری، پیروزی مشابه محسوب می‎گردد. در استراتیژی جدید رئیس‎جمهور ترمپ، درهم شکستن و عدم پذیرش پناهگاه‌های تروریستان که محرکان ‎شان هیچ مرزی نمی ‎شناسند، شامل شده است.»

محمد حنیف اتمر مشاور شورای امنیت ملی افغانستان نيز بدون ارايه جزييات گفته است که بعد از خروج نیروهای خارجی از افغانستان در سال ٢٠١٤، تعداد گروه های مخالف مسلح دولت، سه چند افزایش یافته و از هر چهار مخالف مسلح دولت، يک تن خارجی می باشد.

اين دو مقام افغان، این گروه ها را مشخص نکرده است؛ اما ریاست عمومی امنيت ملى افغانستان، به آژانس خبرى پژواک گفت که در کنار طالبان و شبکۀ حقانی، دو سازمان «تروریستی» بین المللی (القاعده و داعش) پانزده سازمان «تروریستی» پاکستانی (لشکر طیبه، تحریک طالبان پاکستانی، جماعت الاحرار، تنظیم سلفی ها، انصار الاسلام، لشکر الاسلام، جیش محمد، سپاه صحابه، لشکر جهنگوی، مجاهدین البدر، حرکت المجاهدین، حرکت الانصار، حزب المجاهدین، حرکت الجهاد و جنود خراسان) و چهار سازمان «تروریستی» آسیای میانه (حرکت اسلامی ازبکستان، جنبش اسلامی ترکستان شرقی، انصار الله تاجکستان و جندالله) در افغانستان فعالیت دارند.

اما منبع افزود: «از میان این ها ٩ گروه (القاعده، داعش، حرکت اسلامی ازبکستان، جنبش اسلامی ترکستان شرقی، انصارالله تاجکستان، جندالله، تحریک طالبان پاکستانی، جماعت الاحرار و لشکر طیبه)، عملا در افغانستان فعالیت می کنند و متباقی منحیث نیروی ریزرف در پاکستان حضور دارند و در حالات اضطرار به اساس دستور سازمان آی اس آی، طالبان شورای کویته و شبکه حقانی را، از لحاظ نیروی بشری و جنگی همکاری می نمایند.»

جماعت الدعوه الی القرآن، گروه القاعده در آسياى جنوبى، گروه طالبان به رهبری ملا نذیر، حرکت الجهاد بنگلديش، گروه طارق گیدار، اتحاد جهاد اسلامی و نيروى قدس شامل فهرست سياه امريکا است؛ اما شامل فهرست امنيت ملى افغانستان نمى باشد.

همچنان هشت گروهى که رياست امنيت ملى از فعاليت آنها در افغانستان سخن گفته است؛ شامل فهرست سياه امريکا نمى باشند.   

١- لشکر الاسلام

لشکر الاسلام  که گفته مى شود گروه مربوط تحريک طالبان پاکستان است، نيز در شرق افغانستان فعاليت داشته است.  در تازه ترين مورد، يازده تن اين گروه در ننگرهار در شرق افغانستان کشته شده اند.

همچنان يک عضو ارشد اين گروه، در ننگرهار نيز کشته شده است. 

کريم پوپل گفت که اين گروه، مربوط خيبر ايجنسى است که توسط مفتى منير شاکر تاسيس و رهبر آن منگل باغ است. او افزود که اين گروه، با داعش بيعت کرده و بر ضد دولت هاى پاکستان و افغانستان مى جنگد.

یک منبع امنیتی که نخواست از او نام برده شود گفت که حدود ٥٠٠ تن از لشکر اسلام در ولسوالی های نازیان و اچین این ولایت فعالیت دارند. 

٢- مجاهدین البدر

سال گذشته يک مقام رياست عمومى امنيت ملى افغانستان گفته بود که طالبان در تلاش افزایش فعالیت‌های سیاسی و نظامی ‌شان هستند و  این گروه، با همکاری گروه‌های لشکر طیبه، مجاهدین البدر و جیش محمد، به دنبال رسیدن به این هدف است.

به اساس گزارش ها، مجاهدين البدر؛ یک گروه پاکستانی است که در گذشته در کشمیر فعالیت داشت؛ اما در سال های اخیر جنگ را در افغانستان نیز آغاز کرده اند.

به اساس معلومات، بخت زمین رهبری گروه مجاهدین البدر را به عهده دارد و یک تعداد از جنگجویان این گروه، در افغانستان نیز کشته شده است.

به اساس گزارش هایی که در رسانه های پاکستان منتشر شده آمده است، اين گروه در چهاردهم مارچ سال جاری، در ایالت خیبر پشتونخواه در ساحه بونیر تحت عنوان جهاد افغانستان و ستاره های کشمیر، یک کنفرانس را برگزار کرده بودند که بخت زمين رهبر این گروه نیز در آن سخنرانی کرده بود.

بخت زمین، در مصاحبه با یک رسانه پاکستانی «ندای ملت» گفته است که شکست امریکا در افغانستان، باعث آزادی کشمیر خواهد شد.

او می گوید که در نتیجه مبارزۀ افراد آنها روسیه در افغانستان شکست خورده و امریکا هم از سوی آنها با شکست مواجه خواهد شد.

همچنان گزارش ها می رساند که در سيزدهم اکتوبر سال روان میلادی، به هدف یادبود از آن عده افراد مجاهدین البدر که در خوست کشته شده بودند، نشستی در مسجد «کوزدیر» ایالت خیبر پشتونخواه برگزار شده بود.

امین سالار زی یک تن از باشندگان ساحه بونیر خیبر پشتونخواه که اکنون در عربستان سعوی به سر می برد، می گوید که قبلا عضو مجاهدین البدر بوده؛ اما حالا با این گروه رابطه ندارد.

او به پژواک گفت که گروه مجاهدین البدر، در افغانستان بر ضد نیروهای امریکایی جنگ می کنند. 

٣- تنظیم سلفی ها

در مورد تنظيم سلفى هاى پاکستان معلومات دريافت نشد؛ اما در يک گزارش آمده است که تنظيم "دعوت به قرآن و سنت" بزرگترین تشکل سلفی ها در افغانستان در سال ٢٠١٠ ميلادى، به گروه طالبان پیوست.

گزارش ها از فعاليت سلفى هاى پاکستانى در افغانستان وجود دارد.

به گونۀ مثال، امنيت ملى در سال ١٣٩٠ از بازداشت يک عضو تنظيم سلفى ها که باشنده باجور پاکستان بود، خبر داده است و همچنان گزارش هاى ديگرى نيز وجود دارد که بيانگر فعاليت اين تنظيم در افغانستان مى باشد.

٤- انصارالاسلام

برخى منابع مى نويسند که انصارالسلام، زمانی به صحنه آمد که پیر سیف الرحمن پیرو طریقت صوفی، یک گروپ ملیشه هاى پاکستانى را در سال ٢٠٠٤ علیه لشکر اسلام ایجاد نمود.  لشکر اسلام، از طرف مفتی منیر شاکر که یک تندرو سنی مذهب بود، به وجود آمد و او مخالف صوفیزم بود.

برخى گزارش ها مى رساند که انصارالاسلام در افغانستان نيز بر ضد حکومت فعاليت داشته است.

٥- سپاه صحابه

به اساس معلومات منتشر شده؛ گروه سپاه صحابه  یک سازمان مبتنی بر اندیشه‌های مدارس دیوبندی در پاکستان است که در سال ۱۹۸۵ در پاکستان تاسیس شده است.

اين گروه که به فعاليت ضد اهل تشيع متهم است؛ از جمعیت علمای اسلام پاکستان منشعب شده و رهبر آن، مولانا اعظم طارق است.

کريم پوپل گفت که اين گروه، پشتيبان سياسى گروه لشکر جهنگوى است و در حدود صد هزار عضو در پاکستان دارد و مخالف عزادارى دهم محرم مى باشد.

٦- حرکت الانصار

به اساس گزارش ها این گروه؛ در سال ١٩٩٣ ميلادى در پاکستان تاسیس شده و برخى افراد حرکت الجهادالاسلامى و حرکت المجاهدين، شامل اين گروه مى باشند.

٧- جنود خراسان

به اساس يک گزارش؛ اين گروه در سال ١٣٩٢ به اختطاف شمارى از افراد در ولسوالى گوشتۀ ولايت ننگرهار متهم شده بود.

فريدون مومند عضو ولسى جرگه و از ساکنان ولسوالی گوشته گفته بود که ربایندگان، اعضای یک گروه شبه نظامی موسوم به "جنود خراسان" هستند.

او در آن زمان گفته بود که جنود خراسان، متشکل از طالبان افغان و پاکستانی است که از دو ماه پیش در ولایت های افغانستان فعالیت خود را آغاز کرده است.

٨- انصارالله تاجکستان  

اين گروه در اوايل دهه ١٩٩٠ در تاجکستان ايجاد شده است.

کشته شدن امرالدين طبرى رهبر اين گروه در سال ١٣٩٤ در شمال افغانستان، بيانگر آن است که اين گروه در افغانستان نيز فعاليت داشته است.

بر بنياد گرزاش ها، انصارالله شاخه‌ ای از القاعده است که از شهروندان تاجیک تشکیل شده است و ستره محکمه تاجیکستان، در سال ١٣٩٠ هجرى شمسى، فعالیت «جماعت انصارالله» را در این کشور به عنوان یک تشکل تروریستی و افراط ‌گرا، ممنوع کرده است.

اما برخى منابع به شمول حامد کرزى رييس جمهور پيشين کشور، موجوديت اين تعداد گروه هاى مخالف مسلح دولت را در افغانستان رد مى کنند.

حامد کرزی رييس جمهور پيشين کشور چند روز پيش گفت که نمی داند که چگونه به یک باره گی گروه هاى مخالف مسلح دولت در افغانستان به اين تعداد رسيده اند.

کرزی افزود: «در مورد این ٢٠ گروه که گفته می شود، نه خبر دارم و نه هم تایید می کنم؛ اگر به واقعیت وجود دارد، با مردم افغانستان باید شریک شود.»

همچنان عبدالحی آخندزاده معاون کمیسیون دفاعی و امنیتی ولسی جرگه گفت: «چندین بار که مسوولان ارگان های امنیتی را به نشست ها خواسته ایم، همیشه گفته اند که در افغانستان ۲۱ گروه تروریستی فعالیت دارند؛ اما تا کنون مشخص نکرده اند که کدام گروه ها است و بیشتر در کجا فعالیت دارند.»

به گفته او؛ مسوولان امنیتی تنها در مورد سه گروه معلومات داده اند.

او افزود مسوولان گفته اند که لشکر طیبه در کنر، گروه داعش در ولایات سرپل، ننگرهار، فاریاب و کنر، و گروه طالبان در اکثر ولایات کشور تحرکات دارند.

محمد هاشم الکوزی رییس کمیسیون امور دفاعی و امنیتی مشرانوجرگه در مورد گفت: «به جز طالبان و داعش، دیگر هیچ گروه مستقل در افغانستان فعالیت ندارد و هر کسی که می گوید که در افغانستان ٢١ گروه تروریستی وجود دارد، دروغ می گوید.»

اما او افزود که برخى گروه هاى پاکستانى، با طالبان و داعش همکارى دارند؛ اما مراکز آنها در افغانستان نمى باشد.

وحید مژده نیز گفت که به جز طالبان، داعش و تحریک اسلامی ازبکستان که در افغانستان حضور دارند، اکثريت متباقی گروه هاى يادشده، در آن سوی خط دیورند فعالیت مى کنند.

او افزود: «امریکایی ها می خواهند در افغانستان باقی بمانند، کسانی که این حرف ها را می زنند، منظور شان این است که این گروه ها خطر جدی برای جهان است و باید امریکا در افغانستان حضور داشته باشد.»

ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان مسلح نيز مى گويد که فعاليت ٢١ گروه در افغانستان حقيقت ندارد.

به گفتۀ وى، همچو تبليغات به دليلى مى شود که ملت ها از افغانستان در هراس شوند و جنگ در افغانستان ادامه پيدا کند.

مجاهد گفته است که  «امارت اسلامى» يگانه نيرويى است که در برابر نيروهاى خارجى در افغانستان مى جنگد.

او می افزاید:« داعش در افغانستان نه جا دارد و نه هم چانس پذيرش و پيشرفت؛ حزب اسلامى در کابل نشسته است، ديگر ما هيچ گروه و جهتى نمى بينيم که در اينجا جنگ کند، در اين مورد تمام ادعاها، دسايس فريبندۀ استخباراتى است.»

حزب اسلامى افغانستان به رهبرى گلبدين حکمتيار که در سال ١٣٤٨ هجری شمسی ايجاد شده و نقش بارز در جهاد مردم افغانستان عليه نيروهاى اشغالگر شوروى وقت داشت، بعد از سقوط حکومت طالبان، در مخالفت مسلحانه با نيروهاى خارجى مستقر در افغانستان و حکومت افغانستان قرار گرفت.

اين حزب بعد از مذاکرات طولانى صلح، سرانجام در ماه ميزان سال ١٣٩٥ توافقنامه صلح را با دولت افغانستان امضا کرد و اکنون دفتر مرکزى اين حزب در کابل مى باشد.

يک عضو دارالانشاى شوراى عالى صلح که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، به آژانس خبرى پژواک گفت که اين شورا به دفاتر ولايتى خود، ده سوال را ارسال نموده تا به اساس آن مشخص سازند که کدام گروه هاى موجود مخالف مسلح دولت، در ولايات ذيربط به اساس ايديالوژى، و کدام آنها براى منافع قومى و سمتى در برابر دولت مى جنگند.  

به گفته اين منبع، به اساس اين پرسش ها مشخص خواهد شد که در هر ولايت، کدام گروه هاى مخالف مسلح دولت (داعش، گروپ هاى طالبان، گروه هاى مسلح غيرمسوول، جنگجويان خارجى و...) فعاليت دارند و کنترول جنگ در دست کدام گروه ها است که امنيت، ثبات و صلح را تهديد مى کنند.

او افزود که به اساس اين پرسش ها، فرصت ها و عواملى که روند صلح را سرعت بخشيده مى تواند، چالش ها در برابر صلح و  عواملى (سياسى، قومى، فقر و فساد ادارى) که مردم را به جنگ وادار مى کنند، مشخص مى شود.

به گفته او، شوراى عالى صلح پلان دارد تا بعد از جمع آورى اين معلومات، استراتيژى جديد را طرح و عملى کند.

اما عبداللطيف برهانى دستيار محمدکريم خليلى رييس شوراى عالى صلح مى گويد که به اساس استراتيژى جديد شوراى صلح که اخيرا از سوى کابينه نيز تاييد شده، شورا مى تواند تنها با تحريک طالبان افغانستان گفتگوهاى صلح را پيش ببرد؛ زيرا طالبان يک حرکت افغانى است و ساير گروه ها بايد سرکوب شوند.