شبکه حقانی

Create: 05/23/2015 - 14:45

کابل (پژواک، ٢ جوزا ٩٤):  شبکه حقانی؛ یک گروه شبه ‌نظامی در مناطق مرزی افغانستان و پاکستان است که عملیات‌هایی را علیه نیروهای ناتو، امریکا و دولت افغانستان سازماندهی می ‌کند. رهبری این گروه که ارتباط بسیار نزدیکی با طالبان دارد، به دوش مولوی جلال الدین حقانی و پسرش سراج الدین حقانی می باشد که شخص مولوی جلال‌الدین حقانی یکی از سران مشهور مجاهدین افغان در دوران جنگ با  اتحاد شوروی سابق است.
جلال الدین حقانی به عنوان دومین شخصیت مهم در بین طالبان پس از ملا عمر است و گفته می‌شود  که مبتکر تاکتیک بمب‌گذاری‌های انتحاری در افغانستان بوده و به گفته آگاهان امور، شبکه حقانی شامل گروهی از پیکارجویان  مخالف حضور نیروهای خارجی در افغانستان است که با ارتش افغانستان و نیروهای بین‌المللی مستقر در افغانستان می‌جنگند و ارتباط نزدیکی با القاعده دارند.
مقر اصلی این شبکه دقیقاً معلوم نیست؛ اما چنان  به نظر می‌رسد که شاید درمنطقه وزیرستان شمالی در آنسوی خط دیورند باشد، ولی این گروه در مناطق مختلف مرزی افغانستان به ویژه در ولایت های پکتیا، پکتیکا و خوست فعالیت دارد.
جلال الدین حقانی تقریباً در سال ۱۳۲۹ خورشیدی، در ولایت پکتیا در خانواده‌ای از قبیله ځدران به دنیا آمده، در دوران حکومت داوود خان همچون عده زیادی از رهبران تنظیم های جهادی به پاکستان رفت و با آغاز قیام مجاهدین افغان علیه حکومت کمونیستی در کشور، او هم به جبهات جنگ شتافت و تحت امر مولوی محمد یونس خالص درآمده و به عنوان یکی از فرماندهان حزب اسلامی افغانستان - شاخه مولوی  خالص، در جنگ با شوروی شرکت داشت و درسال ۱۳۷۰  خورشیدی موفق شد شهر خوست مرکز ولایت خوست را از چنگ حکومت داکتر نجیب‌الله درآورد.
جلال الدین حقانی در دوران جهاد علیه شوروی سابق، با سرویس‌های اطلاعاتی پاکستان، عربستان و امریکا از نزدیک در ارتباط بود و رابطه نزدیکی نیز با مجاهدین عرب داشت و حامی آنها در افغانستان بود.
وی در همین دوران با اسامه بن لادن آشنا شده و ارتباط نزدیکی با او پیدا کرد. وقتی که القاعده در تابستان ١٣٦٧ خورشیدی تاسیس شد، نخستین پایگاه‌های آن در منطقه تحت کنترل حقانی و با نظارت شخصی او احداث شد. 
در زمان اقتدار رونالدریگن رئیس جمهور امریکا در دهه ۸۰  میلادی، مولوی جلال الدین حقانی نیزدرجمله سران مجاهدین به کاخ سفید دعوت شد بود و با حمایت  امریکا و پاکستان در اواسط دهه ۹۰ میلادی همراه با سایر گروه‌های طالبان بر افغانستان مسلط شد.
در اولین کابینه مجاهدین پس از سقوط  حکومت داکتر نجیب در سال ۱۳۷۱، پُست وزارت عدلیه  به مولوی جلال الدین حقانی سپرده شد، چند سال بعد به صفوف طالبان پیوست و در حکومت طالبان پُست‌هایی همچون فرماندهی طالبان در شمال کابل و وزارت سرحدات وقبایل  را برعهده داشت.
پس از ورود نیروهای امریکایی و آیساف به افغانستان، مولوی جلال الدین حقانی سر دشمنی با امریکا را  آغاز کرد وبه جنگ علیه آنها پرداخت.
حکومت افغانستان و امریکا پاکستان را متهم می کند که فعالیت های شبکه حقانی، از پناهگاه های  امن در خاک آن کشور تنظیم و پلان می شود و بارها از پاکستان خواسته‌است که ارتباط خود با شبکه حقانی را قطع کند.
مقامات امریکایی، شبکه حقانی را گروهی از جنایت‌کاران و قاچاقچیان مرزی، می‌نامند که در سال‌های پس از ورود نیروهای ناتو به افغانستان، به عنوان عامل اصلی حملات انتحاری و تلفات، شهرت شگفت‌آوری دست یافته است.
مقامات و متخصصین نظامی و استخباراتی امریکا، باور دارند که شبکه حقانی در زمان سقوط  حکومت کمونیستی داکتر نجیب در افغانستان به صورت یک گروه سازمان‌یافته، شکل گرفت و در طول چندین دهه جنگ در افغانستان، به کارهايی چون آدم ربایی، اخاذی و قاچاق  پرداخته است. 
سازمان اطلاعات مرکزی امریکا و مقامات ارتش ایالات متحده، از شبکه حقانی به عنوان "خطرناکترین گروه شورشی در افغانستان" یاد می‌کنند، که عموماً طرح حملات مرگبار و پر از چالش را می ریزد و آنرا عملی می کند.